Hamilelik & Doğum Kategorisiz Prematüre

Prematüre bebek, prematüre anne

Terzi kendi söküğünü dikemezmiş. Emzirme ve hamilelik danışmanı prematüre annesi olunca o da korkup panik yapıyormuş. Uzmanımızdan itiraflar:

 

Kaç yıldır anneler ve bebeklerle haşır neşirken son 3 yıldır olaylara bakış açım değişti. Hayatımın da annem-bebem-kardeşlerim, son 20 yıldır beraber olduğum eşim vazgeçilmezlerimdi. Çocuğumun olduğunda bunun daha farklı olacağını düşünsem de, inanın böyle olacağını kesinlikle tahmin etmezdim.

Ben yaklaşık 7 yıldır özel bir tüp bebek kliniğinde koordinatör olarak çalışıyorum. Anne-baba olmaya çalışan ailelerle beraberim. Hafta sonları da anne- baba olmuşlarla. İlk Tüp bebeğe başladığımda 31 yaşındaydım ve çocuk düşünmüyordum. Hastalarımız 20’li yaşlarda -30’lu yaşlarda… Bir de 35 yaş sonrası sıkıntıların yavaş yavaş başladığını, 40 yaşın tüp bebek yaptırma nedeni olduğunu öğrendiğimde, inanın, endişelenmeye başladım. Ve eşimle 1-1,5 yıl sonraya planlamaya başladık.

Hamilelik süreci ve doğum

Artık tamam dediğimizde, hemen hamile kaldım. Süperdi, büyük şanstı, çok sevindik. Fakat 6 haftalıkken yapılan muayenemizde bebeğimi kaybettiğimi öğrendim. O an gerçekten çok çok kötü. Bunun benim başıma gelmesini inanın inanamadım. Üstüne birkaç ay sonra tekrar hamile kalıp, bu sefer 8 haftalıkken bebeğimi kaybedince hayatta başıma gelenlere halen inanamıyordum.

Sonunda oğluma kavuştuğum üçüncü hamileliğimi öğrendiğimde bunu da kaybetme ihtimali nedeniyle neredeyse yaklaşık 12–13 hafta sahiplenemedim bebeğimi. Sonra düşüklerimi unuttum ya da artık kafama takmıyordum. Her şey çok güzeldi, ben çalışıyordum. Mide bulantıları, sıkıntılar hepsi geçmişti. 30 haftalık hamileyken, bir sabah midemi o kadar rahat hissetmeye başladım ki. Öğle yemeğinden sonra acaba karnım aşağıya mı indi ki diyerek, güle oynaya ultrasonla muayene oldum. Doktorum rahim ağzımın 2 cm açıldığını ve %80 silinmiş dediğinde, duyduklarıma inanamadım. Erken doğum tehtidiyle hastaneye yatırıldım. Yapılan kortizondan yaklaşık 48 saat daha oğlum içeride durmalıydı. O 48 saat geçmek bilmedi. Onu atlattık, herşey yolunda derken böbrek enfeksiyonu ortaya çıktı. Ve 33. hafta da oğlumun neredeyse kalp atışları yok denecek kadar azken doğuma alındım. O an hayatın bittiğini düşünüyordum. Allaha çok şükür ki 2300 gr ve 44 cm’lik minnoş oğlum dünyaya geldi. İlk kucağıma aldığımda verilen yüksek dozdaki anestezi nedeniyle çok anlamlı olmasa da, ilk emzirmeyi yaptık. Ya da ben yaptığımızı sanıyorum. İkinci kez kucağıma aldığımda emerken siyonize olması nedeniyle yarı kuvöze alınıp, o gece ayrı kaldık. Bu his inanın o kadar kötü ki! Ben yine de şanslı gruptayım.

Evde ilk günler ve lohusalık

Oğlum güçlü ve inatçı bir bebek olarak kısa sürede toparladı. Ama ben kaç senelik emzirme danışmanı, hamile eğitmeniyim: Evde ilk yıkamamızda sarılık nedeniyle uyuya kalması beni o kadara korkuttu ki. Resmen küçük dilim şişti. Ölüyorum dedim. Gerçekten doğumda yaşadığım travma beni evdeki ilk günlerimizde çok zorladı. Zaten lohusalık hormonları ortalıklarda dolaşıyor, bebek gibi çok ciddi bir sorumluluk var. Benim için çok çok zor günlerdi.

Sanırım prematüre bebek sahibi olan tüm anneler de bu tip duygular yaşamıştır. Eve gittiğinizde bebeğinizi hastanede bırakmak, dayanılması gerçekten çok güç bir durum. Öncesinde belki benim gibi doğru dürüst bebek hazırlığı yapmamış olmak insanı çok üzebiliyor. O dönemde internette prematüre bebeklerle ilgili yazıları okumak gerçekten tam bir facia oldu benim için. Bir gece internette dolanırken, erken doğan bebeklerin gözleriyle ilgili sorunlarını okudum. O gece birden o kadar panik yaptım ki; stresten bebeğimin beni görmediğini düşünmeye başladım. Sabahı nasıl ettiğimi bir ben, bir Allah bir de zavallı eşim bilir. Kaç yıldır emziremeyen ya da zorluk çeken annelerleyim. Ben oğlumu sadece anne sütüyle tamamen besleyemedim. Hem içinde bulunduklarım hem de bebeğin emme refleksinin gelmemiş olması işlerimi o kadar zorladı ki!…

Oğlum gün geçtikçe büyüyordu. Etraftakiler kaç aylık dediklerinde, sanırım bunu sorduklarına pişman oluyorlardı, bir saat ne yaşadığımızdan başlayarak anlatıyordum. Benim kaygılarım ve oğlumun yaşıtlarını yakalaması yaklaşık 1 yılı buldu.

Prematüre annesi olmak

Etrafınızda bir prematüre annesi gördüğünüzde, lütfen sen nasılsın diye sorun. Bebeği hakkında çok fazla sorup, karşılaştırmalar yapmayın. İnanın her anne gibi onun da endişeleri var ama yaşadıklarımız çok çok zor.

Biz şanslı gruptandık ama 2-3 ay bebeğinden ayrı olan prematüre anneleri var. En büyük kaygı yaşama bağlanmaları ve yaşıtlarını yakalamaları. Bir prematüre annesine bebeğin kaç aylık dediğinde size iki tane ay söyler. Bir doğduktan sonraki süreyi bir de düzeltilmiş ayı…Bunu söylerken bir annenin hissettiklerini sanırım sadece bunu yaşayanlar anlayacaktır.

Benim oğlum şu an 34 aylık ve pek de prematüre bebeklik bir hali kalmadı. Annelere en büyük tavsiyem, bu dönemin de geçeceğini düşünmeleri. Ben doktorumun tavsiyesiyle kocaman bir ayıcık satın aldım. Her ay Altuğ ile fotoğrafını çektim. Büyüdüğünü dönüp dönüp fotoğraflara bakarak görmek mutluluk vericiydi.

Bu yazı Alternatif Anne’de ilk 26 Kasım 2012 tarihinde yayımlanmıştır.

Emzirme ve Hamile Danışmanı Esra Ertuğrul

ALTERNATİF ANNE YAZARI |
Tüp Bebek Koordinatörü, Emzirme Danışmanı, Hamile Eğitmeni, hemşire. 1974 yılında İstanbul'da doğdu. 1990-1995 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Florence Nightingale Hemşirelik Yüksek Okulu'nu tamamladı.1994 yılında Yıldız Üniversitesi Pedagojik Formasyon Sertifika Programı'nı, 1995-1996 yıllarında İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadı Enstitüsü Hastane ve Sağlık Kurumları Yöneticiliği İhtisas Programı'nı tamamladı.1994-1999 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Kadın ve Çocuk Sağlığı Araştırma 2000-2003 yılları arasında Marmara Üniversitesi Sağlık Kurumları Yöneticiliği Ana Bilim Dalı'nda yüksek lisansını tamamladı. 2006 yılının Nisan ayından bu yana özel bir hastanede IVF koordinatörü olarak görev yapan Esra Ertuğrul, 2008 yılından bu yana Annelik Yolunda Hamile Kursu'nda eğitim vermeye devam ediyor.

5 Yorum Var

Yorum yapmak için tıklayınız

  • İlk oğlumun doğumunda sarılık nedeni ile 1 hafta küvözde kalmıştı. Bulunduumuz hastanenin koşulları gereği bir birimizden ayrılmıştık. O günleri hiç unutamıyorum.Zaten sütüm doğumdan 4 gün sonra ancak gelmeyi başarmıştı.Ardından da küvöz ayrılığı. O kadar çok ağladım ki…
    Ama sağlıkla büyütülünce o günlerin acısı geçip gidiyor.İkinci oğlumda otizm ile tanışınca hayata bakışım değişti.
    Sizin yavrunuz sağlıkla büyüsün inşallah…..Evlat başka bir şey…

  • Prematüre annesi Esra Ertuğrul'un öğüdüne kulak verelim, erken doğuranlara hababam bebeği sormayalım, anneye "peki sen iyi misin?" diyelim 🙂

  • Yaşadıklarınız çok zormuş, ama güçlü kelimeleriniz eminim diğer annelere de destek verecektir. Çok şükür şimdi bebeğiniz sağlıklı ve sizin yanınızda. (:

  • 34 haftalik prematüre ikiz annesiyim.parmak ve mucizr bebeklerdi,19 gun parmaklarimizla sevdik kuvozun içinden.14 günlükken biri bagirsak ameliyati oldu,yasar yasamaz dediler.2,5 ayliga kafar 3 operasyon.simdi 5 yasindalar.o günleri atlatmak zordu ama en zoru da dogum sonrasi hastaneden bebeklerin olmadan çıkmak.bazen kızarım özel hastane mi, süs mu bu cikolata mi diye havalananlara,yan odada ne üzüntüler yasandigina kulak vermeli anneler diye dusunurum.