Söz Çocuklarda!

Zamanında değerini bilin…

Gözlerimi kapatıyorum bu kocaman şehrin yorgunluğuna.

Düşünüyorum da, aslında geriye baktığımda sadece hayal kırıntıları var. Hep hayaller, gördüğüm rüyalar… Şimdi de böyle yapıyorum zaten, zamanımın yarısı hayal kurmakla geçiyor. Sonra da çevremdeki insanları gözlemliyorum; ne kadar boş şeylere üzüldüklerinin farkında bile değiller. Van’daki insanların ne kadar büyük acılar çektiğinin kimse farkında değil, bu yüzden şimdi elinizde olanların değerini bilin. Eğer ben, geriye dönebilseydim böyle yapardım.

Bazen kendime başka insanların gözünden bakmaya çalışıyorum. Bana hep “yeter ama nedir bu karamsarlık” diyorlar. Elimde değil, çıkmıyor aklımdan o anlar, çıkacağa da benzemiyor.

Şimdi yeni bir hayata başlamış gibiyim aslında, herkes her şeyi unutmuş gibi. İnsanların, öğretmenlerin yaklaşımı o kadar güzel ki bu beni çok sevindiriyor, teselli vermeleri de çok güzel, sadece gülümsemeleri bile bana yetiyor.

Bu yaşımda şunu anladım: Zamanın bize neler getireceğinden habersiziz. Yeni süprizler, kötü olaylar, bazen bu olayların arkasından güzel şeyler… Tıpkı depremde tanıdığım iyi insanlar ve benim başıma gelen tesadüfler gibi her şey daha iyi olabilir. Çok üzücü olaylar, sıkıntılar yaşadık. Bu olayların insanların yüzünde yarattığı acı, zaman zaman da umut ve mutluluk, hep ortaktı. Kaderlerini paylaşıyorlardı ve şaşkınlardı. Yeni yeni anlıyordum insanları ortak şeylerin birleştirdiğini. Dünyada olumsuzluklar kadar olumlu şeylerin de olabileceğini ve hala iyi insanların olduğunu bilmek güzel… Şimdi sadece yeniden ailemle birlikte mutlu olduğumuz, bir arada olduğumuz günlerin hayalini kuruyorum.

Konuk Yazar

Yorum Ekle

Yorum yapmak için tıklayınız