Çocuk Kategorisiz

Kreşlerde uyku

Küçük yaşta çocuğunu okula yollayan kötü bir anne misiniz?

nap timeKreşe başlama yaşı kaç olmalıdır? Çok mu küçük? Ya yemek yemezse ya uyutamazlarsa, evdeki gibi bakılabilir mi? Bakıcıyla mı, anneyle mi büyümeli?

Kızı iki yaşında kreşe başlayan bir anne olarak işte bu sorularla uzun bir süre uğraştım kötü bir anne miydim, bu yaşta çocuk okula verilir miydi? Ama sonunda beni rahatlatan kızım oldu.

Çalışmak zorundaydım ve artık kızımın bakımını tek başıma üstlenmem çok ama çok zordu. Maalesef bakabilecek bir yakınımız yoktu. Malum İstanbul’da yaşıyoruz ve her gün anneanneye götürme ya da onun gelmesi lüksümüz yok. Yardımcı bulalım ama kim, nasıl emanet edeceğim kızımı, ben evde olmadığında neler yaşıyorlar bilemeyeceğim. Peki, okul nasıl olur? “Yok, yok olmaz okul” deyip arayışa başladım. Sayısız yardımcı denedim ama hırsızlık gibi kötü sonuçlanınca bu işten de vazgeçtim. Bu konuda şansız olduğumu kabullendim ve artık yeni bir arayışa girmekten vazgeçtim çünkü bu değişikliklerden çocuğum da olumsuz etkileniyordu.

Doktorumuzun “Mutlaka okulu denemelisin çünkü hareketli ve sosyal bir kızın var, ona iyi gelecektir.” demesiyle okul arayışımız başladı. Evimin çevresindeki tüm okulları gezmeye başladım. Ama içime bir türlü sinmiyordu. Henüz tam konuşmuyor, kendini çok fazla ifade etmiyor, ne kadar özen gösterebilirler emin değildim. Önce oyun grubuyla başladık günde 2 saat, sonra yarım gün, sonra da tam güne çevirmek istiyordum. Ama olmadı. Denediğimiz 2 okulda başarısızlıkla sonuçlanmıştı. Kızım sorun çıkarmamıştı, her çocuğun oryantasyonda verebileceği tepkileri veriyordu. Aksine okulda arkadaşlarıyla olma fikri hoşuna gitmişti ve gayet uyumluyduk. Ama ben soru işaretlerimi gideremedim sanırım, burada toplum baskısına yenik düştüm itiraf etmeliyim.

Bu yaşta çocuğunu okula yollayan kötü anne düşüncesine yenik düştüm. Bu konuyla ilgili sohbet ettiğim herkes “ama çok küçük” diyordu “ama başka çarem yok, üstelik kızım mutlu” diyordum. Sen bilirsinler ve ağız bükmeler moralimi bozuyordu. Herkes böyle düşünüyorsa sanırım yanlış yapıyorum diyordum içten içe. Sonunda okula başladık ama kız kardeşimin öğretmenlik yaptığı okulda her gün 1 saat sabah, 1 saat akşam trafiği çekiyorduk. Bu yaştaki bir çocuk için oldukça zorlayıcıydı. Çareyi hafta içi kayınvalidemde kalmakta bulduk. İşte bizim okul hikayemiz böyle başladı.

Okula alıştırmak

Okula 1 ay yarım gün gitti kızım, yani öğlen geliyor, evde uyuyordu ve çok mutluydu halinden, tabi ki ben de. Dil gelişimi inanılmaz ilerliyordu, kendini daha iyi ifade etmeye başlamıştı. Anlamsız çığlıklarımız bitiyordu. Oyunlara ve oyuncaklara olan ilgimiz artmış, saldırgan tavrımız hafiflemiş, arkadaşlarına itme, vurma azalmış, oyuncak paylaşımına geçmiştik. Tüm enerjisini okulda atıyordu. Halimizden oldukça memnunduk ki ben de öğlene kadar var gücümle işlerimi organize edip akşamüstü onunla bol bol vakit geçiriyordum. Okuldan geldikten sonra 3 saat kadar uyuyordu zor kaldırıyordum. Bir gün okul müdürü Sinem Hanım “Tuğsem artık tam gün okulda kalabilir, buna hazır” dedi ve başladık. Hiçbir sorun yaşamadık. Evde yemediği her yemeği okulda yedi, hatta daha güzel yedi. Uyku saatinde alışık olduğu için yatağına geçmiş ve uyumuş. Ne sesten ne diğer çocukların uyumamasından etkilendi.

İşin özü sevgili anneler, her ailenin durumu ve her çocuk farklıdır. Eğer dönüşümler olumluysa herkes mutluysa, evet 2 yaşında okula başlanır. Bu sene yeni okulumuza başladık, kapıda anneler beklerken, ağlama krizleriyle savaşırken, ben hiç beklemedim. Kızım “Hadi anne sen git, ben burada kalırım, sen akşama alırsın” dedi. Mutlu son …

Kreşte uyumak

Peki gelelim uyku sürecine, kreşte çocuklar nasıl uyutulmalıdır? Öncelikle konuyla ilgili mutlaka öğretmeninizle görüşmelisiniz. Evde uyuttuğunuz saat ve uyutma yöntemi önemlidir. Hele ki kreşe alışamamış bir çocuk için uyku süreci daha da zorludur. Genelde evde uyumayan çocuk bile okulda uyumayı tercih edebilir (tabi uyumayı biliyorsa ve kötü uyku bağımlılığı yoksa). Toplu bir odada birden fazla çocuğun uyuması tek başına uyuyan bir çocuk için ilgi çekici olabilir.

Eğer çocuğunuz uyumayı bilmiyorsa ve uykuya geçerken çeşitli bağımlıkları varsa örneğin sallanmak, size dokunarak, el tutarak, beraber uyumak vb. gibi burada ailenin çok dikkatli olması gerekiyor. Sırf uyku yüzünden okula tepki verebilir. Öğretmeniyle görüşüp evde de kendi kendine uyumasını sağlamak gerekir. Aslında doğru olan önce evde doğru bir uyku düzeni kurmak ve sonra okula başlamak olmalıdır.

 

Sinem Gerger Akınal

“Bebek ve Uyku” markasının kurucusu Sinem GERGER AKINAL 1985 yılında İstanbul da doğmuştur. Evli ve 1 çocuk annesidir. Üniversite yıllarından itibaren iş hayatının içinde olmuştur. Büyük çaplı organizasyonların düzenlenmesinde yer almıştır. Daha sonra özel bir kolejde rehberlik birimi sorumlusu olarak çalışmıştır.

Hamileliğin güzel zamanlarını yaşadıktan sonra bebeğinin dünyaya gelmesiyle uykunun, hayatımızda ne kadar öneme sahip olduğunu anlamıştır. Bebeklerin gelişimi için uykunun önemli olduğu herkes tarafından bilinir ama bu dönemde ebeveynler içinde uyku oldukça önemlidir. Kendi kızının uyku problemlerini çözmeye çalışırken uyku eğitimini keşfetmiştir. Yurt dışında çok yaygın olan uyku danışmanlığı eğitimlerini araştırmaya başlamış ve en kapsamlı uyku danışmanlığı programlarından biri olan International Maternity and Child Consultant Institute’ den eğitim almıştır. Eğitimini tamamladıktan sonra vaka çalışmaları yapmış ve bir çok bebekle çalışma imkanı bulmuştur. Ayrıca Amerika’daki eğitimi sırasında dünya üzerinde bir çok bebeğin uyku problemlerini analiz edebilme imkanı bulmuştur.

0-5 yaş uyku danışmanı Sinem GERGER AKINAL “Bebek ve uyku” markasını kurarken tek amacı yaygın uyku problemleriyle savaşan annelerin yardımına koşmaktı. Türkiye’de birçok bebek sallanarak ya da emzirerek uyutuluyor ve bu uzun yıllar böyle sürüyor. Bir bebeğin kendi yatağında kendi kendine uykuya dalması hayal değildir.
www.bebekveuyku.com

Yorum Ekle

Yorum yapmak için tıklayınız