Kategorisiz

Irkçılığı çocuğunuza nasıl anlatırsınız?

Brüksel’den getirdiğim kitaplar arasında yazar ve düşünür Tahar Ben Jelloun’dan bir eser var: “Kızıma Irkçılığı Nasıl Anlattım”. Yakında o zor sorulardan biri benim de kulağımda çınlayacak ve bunu hem kızıma, hem de oğluma anlatmam gerekecek. Var mı hazırlıklı olmak gibisi?
Kitap konuya çok derinlemesine giriyor aslında; Soykırım, kölelik, yerlilik gibi kavramlar tarihten örneklerle ele alınıyor. Benim bu yazıda amaçladığım ise basit, temel konuşmaları özetlemeye çalışmak. Bakalım bir yazıda Türkçeye çevrilmemiş bu kitaptan hem çocuğumuz, hem kendimiz için neler öğrenebileceğiz…

Baba, ırkçılık nedir?

Kendinden farklı kültürel ve fiziksel özellikleri olan kişilerden rahatsız olma, onları aşağılama davranışına ırkçılık deniyor. Bu bütün toplumlarda olan, maalesef çok sıradan ve yaygın bir davranış şekli.

Ben de ırkçı olabilir miyim?

Bu, senin aldığın eğitime bağlı. Bu tutumun farkında olmak ve engellemeye çalışman gerekiyor.

Irkçılar yabancı dilleri ve yemekleri bile mi sevmiyorlar?

Pek öyle denemez. Irkçı biri, mesleği için ihtiyacı olan dili öğrenir ama o dili konuşan toplumları kendinden aşağı görür. Viyetnam mutfağına bayılır ama yazlığını bir Vietnamlıya kiralamayı reddedebilir. Irkçılık davranışı doğru ve mantıklı bir davranış değil. Irkçı için kendinden çok fazla farklı olanlar, onun rahatlığını tehdit etmektedir.

Nasıl yani? Irkçı olan mı tehdit ediliyor?

Çünkü kendine benzemeyenden korkuyor. Irkçı, aşağılık ya da büyüklük kompleksinden muzdarip bir kişidir.

Anladım. Anlamsız bir şekilde yabancılardan korkuyor yani.

Özellikle de bu yabancı kendisinden daha yoksul ise! Irkçı milyarder bir Çinliden korkmaz ama, siyahi bir işçiden korkabilir. Bir Arap emiri Fransa’ya tatile giderse, Fransa onu kolları açık karşılayacaktır…

Baba, desene, hayvanlar bile insanlardan daha eğitimli davranıyorlar!

Şöyle demek daha doğru olur: Hayvanların önceden yapılandırılmış duyguları yoktur. İnsanların ise önyargıları vardır. Çoğu kez de yanılırlar. Korkuları buradan gelir.

O zaman ırkçılığı yok etmek için birbirimizi davet etmeliyiz?

Bu iyi bir fikir. Birbirini tanımak, konuşmak, birlikte gülmek, iyi ve kötü günlerini paylaşmak… Ama bir de içgüdülerini kontrol altına almak! Öğrenmeye açık ve meraklı olmak…

Peki ırkçı düşüncenin bilimsel doğrulaması yapılabilir mi?

Yapılamıyor. Hayvanlarda çok net ırk ayrımları vardır, insanlar arasında böyle bir ayrım yok.

O zaman niye siyahlar ve beyazlar var mesela?

Çünkü bazı bölgelerde yaşayan insanlarda melanin dozu daha yüksek.

Irkçılar kendilerini onlardan daha üstün olduklarına nasıl inandırabiliyorlar?

Bazıları, duygu ve düşüncelerini dinlere dayandırdıklarını söylüyor. Bilmen gereken bir şey var o da şu: Her din, kendinin daha üstün olduğunu iddia eder.

O zaman dinler de mi ırkçı?

Hayır ama insanların dine yaklaşım şekilleri bazen ırkçılıktan besleniyor. 1095 yılında Papa Urbanus II Müslümanlara karşı bir savaş başlatmıştı. Bu savaş Tanrı adına yapıldı ve Haçlı Seferleri olarak anıldı. İspanya Hıristiyanları 11. yüzyıldan 15. yüzyıla kadar Yahudileri ve Müslümanları tamamen dinsel sebeplerden dolayı kovmuşlardı. Kısaca ırkçı diyor ki, “senin huyunu bilmem için nereli olduğunu bilmem yeterli”.

Örnek verir misin?

Mesela siyahlar güçlü ama tembel, Çinliler küçük, egoist ve acımasız, Araplar hilekar, agresif ve hain, Türkler güçlü ve acımasız olarak düşünülebiliyorlar.

Peki bu düşüncelerle nasıl savaşılır?

Saygı göstermeyi öğrenerek. Toplumlar sevilmeye değil ama kendilerine saygı duyulmasına ihtiyaç duyuyorlar. Sevgini, dostluğunu vermeyebilirsin ama saygı göstermelisin. Bir arap araba çaldı diye genelleme yapamazsın, “Araplar hırsızdır” diyemezsin.

Irkçı olmak için biraz aptal mı olmak gerekiyor baba?

Hayır. Akıllı olup aklını ırkçılığı haklı çıkarmak için kullanabilirsin. Ama aptal olmak istersen ırkçı ol! Her insan farklıdır ve bu, mucize denecek kadar güzel bir şeydir. Yabancılara karşı saygı göstermek, kullandığın kelimeleri doğru seçmek için özen göstermelisin. Irkçılık, her gün hassasiyet göstererek, kendi üzerinde çalışman gereken bir davranış. Bunu unutma.

Gülüş Türkmen

Yazar, müzisyen, iletişim danışmanı.
www.gulusturkmen.com

Yorum Ekle

Yorum yapmak için tıklayınız