Alternatif Baba Çocuk Psikolojisi Psikolog Yetişkin Psikolojisi

Çalışan babalar, siz de hem çocuk hem kariyer yapıyor musunuz?

workingdadAslında böyle bir yazıyı yazmaya bir arkadaşımın bebeği düzenli uyumadığı için gece çok uykusuz kaldığını doktoruna söyleyince “Kalacaksınız tabii, çocuk annenin.” yorumunu aldığını duyduğumda karar vermiştim. Bugünse yazım için kaynak tararken “Eşim bana çok yardımcı oluyor. Mesela ayda bir iki defa işe erken gitmem gerektiğinde çocukların kahvaltısını hazırlıyor.” diye belirten, çalışan, üst düzey yönetici anneyi okudum ve bir kez daha kendime sordum.

Çalışan babalar burada mısınız? Sizler de hem çocuk hem kariyer yapıyor musunuz?

Yoksa ayda bir iki kere kahvaltı hazırlayarak çok mu yardımcı oluyorsunuz, doktor “Çocuk annenin dedi” diyerek tüm gece uyuyor musunuz? Ya da eşinize yardım etme kavramını kabul etmeyen, aksine eşit sorumlulukları paylaşan çalışan bir baba mısınız? Hazır çalışan baba kavramını irdelemeye başladık işe bazı yanlışları düzelterek devam edelim.

Yanlış 1: Her şeye gücü yeten annelik

Çocuk sahibi olmayı, aile değerlerini yalnızca kadınlara ait kutsanmış bir uzmanlık alanıymış gibi kabul ederek aslında erkeklere haksızlık ediyoruz. Gözümüzde bir koluyla bebeği uyutan, öbür koluyla yemek yapan, aynı anda bilgisayarın başında çalışan bir kadın canlanırken erkeğe “Burası annenin kutsal alanı, sen giremezsin, girsen de beceremezsin!” diyerek onu çocuk büyütme deneyiminden, evde sorumluluk almaktan, bir çok işi aynı anda yapabilme becerisini tecrübe etme şansından mahrum bırakıyoruz. Zaten bunları yapan bir baba eşiyle aynı sorumlulukları paylaştığı için çalışan anneler gibi çalışan baba sıfatını hak ediyor. 

multitasking-mom4

Yanlış 2: Yeni bir kavram olarak çalışan annelik

Annelerin çalışmasını 20. yüzyılda başlamış bir durum olarak benimsiyoruz ancak yanlış yapıyoruz. Türkiye’de 1930’larda nüfusun dörtte üçü köylerde yaşıyordu. Köyde yaşayan bir annenin tarlada, hayvanlarla ilgili, evle ilgili bir çok sorumluluğu vardı. Belki anne sabah 8 akşam 6 çocuğunu evde bırakıp gitmiyordu, ancak çocuk dışında yapılması gereken işleri vardı. Bizim kafamızdaki evde oturan anne imajı ise kentleşmeyle beraber ortaya çıkıyor. Ancak orada da yanlışımız büyük. Ev işleri resmi olarak işten sayılmadığı için evdeki anne çalışmıyor gibi görülüyor. Ancak tüm gününü ev düzenine ve çocuğa ayıran anne de çalışıyor. Hatta ev işlerinin ne kadar ciddi emek gerektirdiğini göz önünde bulundurursak evdeki anne hem ev işleri hem çocuk bakımı olarak iki iş yapıyor ve her çalışan insan gibi yoruluyor. Yani her anne çocuk da kariyer de yapıyor ve babanın da çocuk ve kariyer yaparak sorumluluğu paylaşmasına ihtiyaç duyuyor.

Yanlış 3: Baba çalışmazsa olmaz, anne çalışırsa çocuğa yazık olur.

Çalışan ebeveynlerle ilgili yapılan çalışmalarda annenin çalışmasının çocuğu olumsuz etkilediğine dair veri yok. Ancak dengeli bir iş aile yaşantısının olmayışı anneyi olumsuz etkiliyor. Yani iş hayatının aile yaşantısına, aile yaşantısının da iş yaşantısına zarar vermemesi gerekiyor. Babayla sorumlulukları eşit paylaşamayan çalışan annenin bu durumdan zarar göreceği açık. Ancak eşit şartlarda ebeveynlik yapan babalar da iş aile hayatı dengesi olmazsa anneler gibi bu durumdan zarar görüyor. Stres düzeyleri artıyor, çocuğuyla yeterince vakit geçirememekten pişmanlık duyuyorlar. İşlerinde de yeterli motivasyonu sağlayamıyorlar, üretkenlikleri düşüyor.

Yanlış 4: Resmi kurallar

İşin bir de resmi boyutu var. Türkiye’de anneler için tanınmış 16 haftalık ücretli doğum izni yalnızca devlet memuru olan babalar için 3 gün olarak mevcut. Bu süreçte anne evde olduğundan ve baba çalıştığından tüm sorumluluk genelde yeni doğum yapmış ve çocuklu yaşama adapte olmaya çalışan anneye düşüyor. Babaların yeni doğan bebekleriyle geçirecekleri süre kısıtlanıyor, anne eş desteğinden mahrum kalıyor. Avrupa’da bir çok ülkede ise annelik izni şartlarına eşdeğer veya yakın koşullarda babanın annenin yerine kullanabileceği ya da ebeveynlerin birlikte kullanabileceği gibi değişik biçimleri olan resmi bir babalık izin hakkı olduğunu görüyoruz.

Türkiye’de ara ara gündeme gelen ve anneler için ihtiyaç olduğu düşünülen evden çalışma, esnek çalışma gibi tartışmalarda ise babaların pek yer almadığını görüyoruz. Ancak babalar da esnek çalışma saatlerine ve de resmi olarak babalıklarının görünür olmasına ihtiyaç duyuyor. Daha açık konuşmak gerekirse anneler annelik durumlarını işyerlerinde açıkça konuşup, masalarını çocuklarının resimleriyle süsleyip, özel durumlarda çocuğu için işten izin alabilirken babaların bu gibi şeyleri yapması anneler kadar normal karşılanmıyor. Baba olduğunu sıkça dile getirebilen, babalığını görünür hale getiren, çocuğu için işten izin alabilen babalara ve tabii ki bu gibi durumları anneler için olduğu gibi tolere edebilen kurumlara ihtiyaç var.

Psikolog Tennur Katgı

www.tennurkatgi.com

Kaynaklar:

http://www.theguardian.com/lifeandstyle/2009/oct/20/working-fathers-report-ehrc

http://www.psychologytoday.com/blog/singletons/201108/go-work-mom-the-kids-will-be-fine

http://www.whitehouse.gov/blog/2014/06/09/changing-role-fathers-workforce-and-family

http://time.com/12958/working-dads-5-things-you-should-know/

Katgı Tennur

Psikolog, www.tennurkatgi.com

Yorum Ekle

Yorum yapmak için tıklayınız