Alternatif Anne Ödülleri Gündem Yetişkin Psikolojisi

Bu tepkiyi veren ben miydim?

Bazen anneler söylediklerinden pişmanlık duyar ve bunu düzeltmeye çalışırlar.

paranormal-84193_1920Bazen kendimi tutamıyorum. Ağzımdan şelale gibi akıveriyor sözler. Annemin sözleri. İşte o anlarda kendimden nefret ediyorum, davranışımdan.

O anlar film gibi geçtikten sonra yaptığımın farkına varıyorum. Geçen akşam gibi. Eve geldiğimizde yerde çocukların en sevdikleri pelüş hayvan penguen Bauzi duruyordu. Köpeklerimizin biri tarafından parçalanmıştı çünkü onlar da özellikle o hayvanı çok seviyorlardı. İşte o zaman başladım nutuğa:

“Kaç defa söyledim size? Hayvanları aşağıda bırakmayın diye. Hayvanları aşağıya indirmeyin dedim. Hem de defalarca. Sadece bu hafta ben iki kere kaldırdım onları. Bu kaçıncı parçalanmış hayvan? Dördüncü mü? Yerine yenisini artık almayacağımı size söylemiştim.”

Ne zaman bitirip susacaktım? Bir yandan saat geç olduğu için çocuklarımı yatırıyor diğer yandan söyleniyordum. Büyük oğlumun göz yaşlarını doğru düzgün fark etmiyordum bile.

“Hayvanları alt kata indirirseniz oynadıktan sonra onları tekrar yukarıya götürmeniz gerekiyor. Bunu biliyorsunuz. Yoksa köpekler onlarla oynayıp parçalarlar. Bunu çok iyi biliyorsunuz.” Bla bla bla bla.

İşte gene yapmıştım.

Annemden hep duyduğum o nefret ettiğim sözleri ben kendi çocuklarıma karşı söyledim. O duygusuz sözleri ben söyledim. O empatiden yoksun tepkiyi ben verdim. Hem de ilk kez değil. Harika!

Verdiğim tepkinin özrü yok. O gün elimi derince kesip her hareketinin acıması bir mazaret değil. Tıpkı başka bir zamanda adet öncesi sendromunun da bunun özrü olmaması gibi. Bu davranış içimde. Annemden bana kalan bir miras. Annemin bana karşı gösterdiği ve hala barışamadığım bir davranış. Bunu yaptığımda nefret ediyorum. Çünkü empatiden yoksun, soğuk ve duygusuz bir tepki benim için. Ben öyle olmak istemiyorum ki!

Çocukları yatırdıktan hemen sonra neler yaptığımın farkına varmıştım. Kapılarını kapatır kapatmaz içimdeki öfke çaresiz bir üzüntüye dönüşmüştü. Biraz önce ağzımdan çıkan sözler yıllar boyunca kulaklarımın duymak istemedikleri o sözlerdi.

Köpeklere kızmamasını biliyordum çünkü iş işten geçince kızmama bir anlam veremeyeceklerini biliyorum. Anlam veremeyecekler. Ama çocuklarıma böyle davranmış olmamdan onlar da bir şey öğrenmeyecek! Varsa öğrenecekleri bir şey, bu tepkimden nefret etmek olacak. Tıpkı benim anneminkinden nefret ettiğim gibi. Off! Neden bunu yapıyordum?

Göz yaşımı tutamadım ve eşime içimi döktüm. Ardından yukarıya çıktım ve çocukların odasına girdim. Büyük oğlumdan gelen ses, ağlamanın üstünden henüz tam gelinemediği o tipik burun çekmeleri. Ben de aynı sesi çıkartıyordum. Küçük oğlum uyumuştu bile. Bu yüzden büyük oğlumun yatağına oturdum.

Özür diledim. Dediklerim için çok üzgün 20160327_134717olduğumu çünkü çok yanlış bir saçmalık olduğunu, tipik bir bla bla bla sözleri olduğunu söyledim. Bauzi’nin parçalanmış olmasına onun ve kardeşinin çok üzüldüklerini bildiğimi, benim de üzüldüğümü anlattım. Bauzi’den kalan parçayı yıkayıp sonra gagasını dikebileceğimi, ardından içini pamukla doldurup alttan da dikebileceğimi söyledim. Oğlum üzüntüsünü unutmaya başlıyordu. Umut dolu bir sesle birlikte Bauzi’nin daha önceki “kazalarda” kaybettiği kanatları ve gözleri neyle nasıl geri verebileceğimizin planını yaptık. İyi geceler deyip çıkarken:

“Geldiğin için teşekkür ederim anne.” dedi oğlum. O anda nasıl hissettiğimi anlatamam. Çocuklarımı böyle üzdüğüm için duyduğum üzüntüyle hatamı düzeltmekle iyi bir şey yaptığımın hissi birbirine karışıyordu. Ona benzer bir şeydi.

Evet. Madem bu korkunç davranıştan -henüz- hala vazgeçemedim, en azından çocuklarım benim de bu davranışımı doğru bulmadığımı bilsin. Belki bu şekilde bir gün ben bunun üstünden gelirim. Ya da en azından onlar ileride kendi çocuklarına karşı belki bu duygusuz tepkiyi göstermezler.

 

Regina Röttgen

Regina Röttgen

1989 yılında tatile geldiği Türkiye'nin insanına ve doğasına aşık oldu ve henüz 19 yaşında olmasına rağmen bir daha ülkesine dönmedi. B.Ü.'de Felsefe ve İngilizce dili ve edebiyatı okuyup felsefede yüksek lisans yaptıktan sonra yerli ve yabancı yayınlar için çalıştı ve evcil hayvan dergisi yayımladı. Çocuklar için güvenlik eğitimi kursları ve düşünme atölyeleri düzenledi.

15 yıldan fazla İstanbul'un merkezi semtlerinde oturduktan sonra işini aslında her yerde yapabileceğine karar verdi ve büyük şehri terk etti. Eşiyle, iki oğlu, sayıları sürekli artan tavuklar, 2 kedi ve bir köpek sürüsü ile birlikte şuanda Bodrum yakınlarında bir köyde yaşıyor. Yabancı yayınlar için annelik ve evcil hayvan hakkına yazıyor.

2 Yorum Var

Yorum yapmak için tıklayınız

*

  • Yazı mükemmel bir yazı. Bir tek “nutuk atma” tekniği yanlış iletişim teknikleri arasında o kadar masum bir teknik ki, bilmiyorum kaç anne buna ağlamış olmanı anlayacak 😀 😀 😀
    Genellikle anneler, kendi annelerinin “aptal mısın sen”, “gerizekalı”, “kafasız”, “beyinsiz” sözlerini dökülünce bu hale geliyorlar.
    İstemediğimiz şeyler olduğunda hiç olmazsa bunun farkına varıp özür dilemek, bence de yapabileceğimiz en güzel şey. Benim çocuklar da böyle güzel tepkiler veriyorlar. Çünkü kendileriyle bu şekillerde konuşulmasına alışık değiller. Alışık olmamaları da, bence, onlara verebildiğimiz en güzel şey! Öpüyorum!

  • Hangimiz yaşamıyoruz ki bu durumları. Bende de aynı tepkiler var bu ara. Çocuklardan özür diledigimde aldığım gayet anlayışlı geribildirimlerden sonra hepten üzülüyorum. Ama sonuçta onlar birer cocuk diyorsak, sonuçta bizler de birer insanız. Önemli olan bu süreci en az hasarla kapatmak. Ikizler yemek masasında birbirleriyle bulgur savaşı yapip eglenceden cildirirken, 3 numara klozete elini sokup attigi tuvalet kagidi rulosunu almaya calisinca, ne ogrendigimiz ne uyguladigimiz yontemler gecerlilik sagliyor, herkesin bir patlama noktasi okuyo. Sabrimiz deneniyor bence. Deneyen de afacanlar. Ne kadar sabredersek o kadar kar.

En Popüler İçerikler

Alternatif Yazarlar

Gülüş Türkmen
Gülüş Türkmen
Aslı Demirörs Ağtaş
Aslı Demirörs Ağtaş
Gözde Erserçe Özateşler
Gözde Erserçe Özateşler
Deniz Sütlü Özgül
Deniz Sütlü Özgül
Ayşegül Uysal
Ayşegül Uysal
Özdemir Hiçdurmaz
Özdemir Hiçdurmaz
Özge Çakıcı Songür
Özge Çakıcı Songür
Meftun Kocakaya
Meftun Kocakaya
Tuba Tayfun Kayalarlı
Tuba Tayfun Kayalarlı
Zeynep Domaniç
Zeynep Domaniç
Tümünü Gör

Güvenilir Uzmanlar

Uzm. Dyt. Orçun Kürüm
Uzm. Dyt. Orçun Kürüm
Uzm Dr. Defne Eraslan
Uzm Dr. Defne Eraslan
Uzm. Psk. Aylin Karabağ Sılığ
Uzm. Psk. Aylin Karabağ Sılığ
Eğt. Uzm. Dr. Elif Kalkan
Eğt. Uzm. Dr. Elif Kalkan
Psk. R. Berin Tuncel
Psk. R. Berin Tuncel
Uzm. Psk. Elçin Gündoğdu Aktürk
Uzm. Psk. Elçin Gündoğdu Aktürk
Uzm. Klinik Psk. Yasemin Meriç Kazdal
Uzm. Klinik Psk. Yasemin Meriç Kazdal
Uzm.Ped. Belgin Temur
Uzm.Ped. Belgin Temur
Funda Kale Yıldırım
Funda Kale Yıldırım
Tümünü Gör