Çocuk Çocuk Psikolojisi Eleştiri

Böcek mi?

Çocuğa doğruyu anlatmaktan neden kaçınıyoruz?

portrait-317041_640Alışveriş merkezlerini oldum olası sevmedim, beş yıldır da uğramıyorum. Anne olduktan sonra, çocuğunu gezdirmek için alışveriş merkezlerine götürenlere parka gidin, bir yeşillikte oturun demekten kendimi alamıyorum. Fakat geçen gün eco bir deterjan almam gerektiğinden gitmek zorunda kaldım. Hemen çıktım, iyi ki de çıktım. Otoparkta bir ara nefes alamadım. İnsanların mağazadan mağazaya çılgınca yaptıkları alışverişi izlerken benim başım döndü.

Deterjanlarımı almış, yürüyen merdivenlerden inerken arkamdan bir çocuk sesi geldi. 5 yaşlarında bir çocuk biraz mızmızlandıktan sonra ağlamaya başladı. Anladığım kadarıyla bir oyun hamuru almışlar ve iade etmişlerdi. O sebeple ağlıyordu küçük çocuk. Babası çocuğu susturmak için “O,  o hamur var ya,  şey şey yapıyormuş” dedi. Acaba ne yapıyordu? diye düşünürken ben, babası: “O hamurla oynayan çocukların ellerinden böcek çıkıyormuş” dedi. “Ta ta tatammm böcek mi? Nasıl?” dedi çocuk. Çok haklıydı nasıl yani? Ben kontrolsüzce dönüp “sanırım o hamurla oynarsan cildinde alerjiye sebep olurmuş” dedim. Bana neyse. Böcek çıkıyormuş işte. Oynuyorsun. Bırakıyorsun. Elinden böyle siyah, yeşil, mavi korkunç böcekler çıkıyor. Allahım akıl ver, verirken orantılı ver, vermiyorsan hiç verme dedim ve sonra kendi kendime düşünmeye başladım müthiş trafikte…

Çocukların sorularına, itirazlarına, isteklerine makul ve mantıklı cevaplar verdiğimiz zaman böceklere, öcülere, yan masadaki amcalara, onu kaçıracak teyzelere gerek kalmıyor. O zaman iletişim daha rahat oluyor aslında. Mesela biz oğlumla dışarı çıktığımızda oyuncak alacaksak baştan konuşuyoruz. Bir tane alabiliriz veya bugün almadan döneceğiz diye. Beğendiği bir şey ona uygun değilse zararlı şeyler içeriyorsa da “bu zararlı çünkü içinde bunlar varmış, sen onunla temas edersen şöyle olabilir” diyerek anlatmaya çalışıyorum dilim döndüğünce. Böcek de neymiş! İtirazına mantıklı cevap verilmeyen bu çocuğun büyüdüğünde (böceğin kötü bir palavra olduğunu anladığında) anne ve babasıyla olan iletişimde bir güvensizlik olur diye düşünüyorum. Anne ve babası onu hep kandırabilir diye düşünebilir. Ha daha küçükken kandırmacalar oluyor ama onlar henüz çocuğun her şeyi kavrayamadığı zamana denk geliyor ve çok sorun yaratmıyordur sanıyorum. En çok da yemek yedirirken tren geçer, köpek havlar, kuş havalanır. Ama beş yaşındaki çocuk anlatıldığında çoğu şeyi  rahatlıkla kavrayabilir. Onu kandırmanın gereği olmamalı.

Ben genelde eğer duyacağı şeyin onda kötü bir psikoloji yaratmayacağını düşünürsem gerçeği anlatmaya çalışıyorum. Çünkü gerçek onu rahatlatıyor ve daha güvende hissetmesini sağlıyor kendini. Eğer durum onu üzecekse ama bilmesi gerekiyorsa biraz daha yumuşatarak ama yine olduğu gibi anlatmaya gayret ediyorum. Zaten küçücük dünyasında bazen gereksiz korkular endişeler yaşayan çocuklarımıza hiç yoktan korku kaynağı olmanın da bir alemi olmamalı. Ben ayrılırken çocuk hala ağlamaya devam ediyor ve “nasıl böcek nasıl” demeye devam ediyor babası da “yapma oğlum yaaaa” diyordu. Halbuki hamur alerjik bir şey yaratacaksa ya da hamuru almak için yeteri kadar paraları yoksa bu durumu bence anlayabilirdi çocuk.

Sürekli kandırılan, gerçeğin söylenmediği çocukların gerçeğe alışmaları uzun sürebilir. Alamayız çünkü paramız yoku anlamayacağını düşünen ebeveyn böcek yalanıyla aslında kendi işini zorlaştırıyor. Bazen oynadığımız oyunlar sonradan başımızı belaya sokabilir, farkında değiliz. Gerçeği bilmesin, üzülmesin, darılmasın, kırılmasın diye ona uydurduğumuz yalanların sonu gelebilir ya da o bunların hepsinin yalan olduğunu anlayıp bize olan güvenini tamamen kaybedebilir.

Bu sebeple hiçbir hamurdan böcek çıkmaz diyoruz. Böcekleri parklarda aramaya gidiyoruz olur mu?

Meftun Kocakaya

Anne olunca kuşlara ağaçlara boceklere annelere babalara bir daha baktım. Bakınca bunca zaman göremediğim ne çok şey olduğunu farkettim. Farketmek beni içimdeki benle tanıştırdı ve anne olmadan önce yaptığım ve ara verdiğim yazı çizi işlerine geri döndüm. İyi ki de döndüm. Kendimle bir kez daha tanıştım içimi aydınlattım.
Anne olmanın benim için bir mucize olduğunu düşünüp düşünüp mutlu oldum.

Yorum Ekle

Yorum yapmak için tıklayınız