Çocuk Sağlığı Sağlık

Bir çocuğa bakamadın!

Sizce çocuğunu hasta etmek isteyen bir anne-baba olabilir mi?

Ne zamandır sizlere oğlumun geçirdiği zatürreyi ve yaşadıklarımızı anlatmak istiyordum fakat zaman bulamadım. Gerçekten de türküde söylendiği gibi, “Bir of çeksem karşıki dağlar yıkılacak“…

Hastalık sürecini anlatarak sizi  sıkmak istemiyorum. 5  aydır zorlu bir süreçten geçtik ve tamamen her şey geçmiş değil. Oğlumun bebekliğinden beri takibini yapan homeopat çocuk doktorumuzun tanıda gecikmesi ve tanıyı koyamaması ile kötü günler yaşadık. Umarım hepsi geride kalır.

Ben  harap bitap dolaşırken etrafta ayrıca bir psikolojik baskıya maruz kaldım.
“Aaaa, zatürre mi? Nasıl hasta ettin çocuğu? Demek ki organik beslemek işe yaramıyormuş! Biz sana diyorduk öyle titiz besleme diye. Hiç bakmadınız mı çocuğa?”  ve daha neler neler…

Sizce çocuğunu hasta etmek isteyen bir anne-baba olabilir mi?
Bence olamaz.
Varsa da bilinçli yapmıyordur bunu.
Bir takım psikolojik rahatsızlıklar anne ve babadan çocuğa geçebilir fakat anne ve baba yine bunda çok bilinçli değillerdir. “Dur şunu bir şizofren edeyim, yarın kalkayım verem edeyim” diyen anne baba var mı bilmiyorum. Varsa da ben duymadım.

Çocuğu hasta olmuş biri sizce ne duymak ister ya da ona ne demeliyiz, hiç düşündünüz mü? Emin olun yukarıda saydıklarımı asla duymak istemiyordur. Mesela şu an diğer odada uyuyan oğlum ışıktan etkilenmesin diye karanlıkta zar zor yazıyorum size bu yazıyı -ki ben nasıl oğlumu hasta edebilirim.

Hatam -belki- bebekliğinden beri takibini yapan doktora fazlasıyla güvenmekti.
Kendimi bu konuda çok sorgulamadım fakat şöyle de bir şey var ben doktor değlim. Her göğsünü dinleyişinde “her şey normal, zaten alerjisi var, öksürüğü alerjik” deyip bize alerji için ilaçlar veren doktorumuza nasıl inanmasaydım? Ayrıca onun dışında iki farklı doktor da gördü ama sonuç bu oldu.

Çocuğu hastalanmış birine ne demeliyiz sorusuna geri dönmek istiyorum.
Seni çok üzgün görüyorum ama bence kısa sürede toparlayacaktır, endişelerini anlıyorum ama kendini de harab etme çünkü sen böyle üzülür mahfolursan hangi enerjiyle ona bakacaksın? Çocuklar güçlü oluyorlar eminim kısa sürede atlatacaktır. Yardım istersen lütfen çekinme, ara” desek ne olur?

Arkadaşımız bize “Beni kandırma iyileşmeyecek, yardım da istemiyorum” mu diyecek? Tersine, teşekkür edip -belki- moral bulacak. Ama biz klasik her-şeyi-biliyor tavrımız ile yaptığımız saçma yorumlarla karşımızdakini üzmekten öte bir şey yapmıyoruz. Zaten çok üzülen anne ve babayı aslında  kendilerine ait olmayan bir suçluluk duygusuyla baş başa bırakıyoruz. Evet, ben “bakamadım” dedim çünkü dikkatli olsam olmayacaktı falan filan. Kendimi yedim bitirdim.
Ne değişti?
Hiçbir şey.

Pediatri göğüs hastalıkları uzmanı ile röportajımda da belirtildiği gibi zatüre mikrobik bir durum. Doktor bana hemen “Okula gidiyor mu?” diye sormuştu mesela. Kusma, öksürükle azalan vucüt direnci zatüreye zemin hazırladı. Bunda ben ne kadar suçluyum hala bilemiyorum. Bildiğim tek şey onun tırnağının taşa değmesine bile çok üzülmem. Şu saatten sonra (bu arada dr bir yakınım Erdalı Prof bir arkadaşına da gösterdi) doktorun da dediği gibi ancak altı ay içinde vucüt eski haline dönebilecek onu biliyoruz. Şuan öksürük ve soğuk algınlığına alışır hale geldik. Günlük sürekli boğazını yumuşatsın diye içirdiğim pek çok şey var. Tek istediğim bir an önce eski  sağlığına kavuşması. Umarım hiçbir çocuk hastalanmaz ya da çok çabuk geçer. Çünkü onlar hastalanınca anneler de çok yıpranıyor hele benim gibi endişeli, çocuğuna endişe bulaştıran bir anne iseniz…

Unutmadan, teyzem geldi bugün. Erdal’a bir şeyler içirmek için uğraşıyordum. “Zatüre oldu ya daha iyileşmez, hep tekrarlar kızım” dedi.
Sağ olsun çok moral verdi!

Meftun Kocakaya

Anne olunca kuşlara ağaçlara boceklere annelere babalara bir daha baktım. Bakınca bunca zaman göremediğim ne çok şey olduğunu farkettim. Farketmek beni içimdeki benle tanıştırdı ve anne olmadan önce yaptığım ve ara verdiğim yazı çizi işlerine geri döndüm. İyi ki de döndüm. Kendimle bir kez daha tanıştım içimi aydınlattım.
Anne olmanın benim için bir mucize olduğunu düşünüp düşünüp mutlu oldum.

1 Yorum Var

Yorum yapmak için tıklayınız

  • Hiç üzülmeyin noolur… Benim de alerjik bünyeli kızım zatürre geçirdi maalesef üç kez. Teyzenizi haklı çıkarmak için yazmadım. Mikrobik bir hastalık. Doktora gittikten 1 gün sonrasında zatürre teşhisi kondu acil serviste! Mikrop hop diye ciğerin alt kısımlarına yerleşiveriyor. Yılın hep aynı döneminde oldu. Korkutucu bir hastalık tamamen iyileşmesi, izlerin yokolması ayları buluyor ama gerçekten de çocuklar bu hastalık karşısında bizden daha güçlü. Hastaneye yatmadan atlattık hep. Bizim için tehlikeli olabilecekken onlar yeniyorlar ve ilerisi için bir risk oluşturmuyor. İyi bakım ve moralle geçecektir. Etraftan aynı bakış ve sözleri duyduk ya da bize hissettirildi, öfkelendiğimizle kalıyoruz, kimseyi değiştiremiyor veya eğitemiyoruz onlar bunu istemedikçe… Zaten öteden beri sizi tuhaf, farklı, bulanlar hiç fırsatı kaçırmazlar. Çocuğumun alerjisinin suçunu bile bana yükleyenleri gördüm! Anaokuluna başladığı ilk yıl neden bu kadar çok hasta olduğu sorusunun cevabını ne kadar açıklasak da kafalarındaki sizin yetersizliğiniz, hatalarınıza yüklemek nedense onlara iyi geliyor. Hiç üzülmeyin lütfen.Çok geçmişler olsun.