Eleştiri Gezi

Bebeğin ağlıyor diye özür diler misin?

Today.com
Today.com
Today.com

Birkaç sene önce ikiz bebekleriyle uçağa binen Amerikalı çiftin uçuş öncesinde yolculara özür mektubu, kulak tıkacı ve şeker içeren paket dağıttığını duymuşsunuzdur. Birkaç hafta önce diğer bir aile de kızları için aynısını yaptı. Haber gazetelerde yeraldı, sosyal medyada yankılandı.

Bu davranışlar ne kadar hoş olsa da bir yandan da rahatsız edici bana kalırsa. Yakında bebekle uçağa bindiğimizde diğer yolcular beklenti içine girebilir, nerede bizim şekerimiz diye! Bebek eşyalarıyla dolu el çantasında bir de bu ıvır-zıvıra yer açmak gerekebilir.

Asıl önemli olan, kendimizi özür dilemek zorunda hissetmememiz gerektiği çünkü bebekler ağlar. Belki kulağı acımıştır, belki diş çıkarıyordur ve ağrısı vardır, belki uçak gürültüsü onu ürkütüyordur veya kapalı bir yerde saatlerce oturmaktan sıkılmıştır? Kısacası, bebek sahibi olduğumuz için, bebeğimizin uçakta ağlama ihtimali olduğu için ve diğer yolcuları rahatsız edebileceği için önceden özür dilemek gereksiz.

Hiç kimse uçakta bağıran bir bebek ile yolculuk yapmak istemez elbette. Üstelik bebeğin ağlamasını en az dileyen de bebeği kucaklarında susturmaya çalışan ebeveynleridir. Oğlumla birlikte 2. ayından beri Atlantik uçuşları dahil sayısız uçak yolculuğu yaptım, biliyorum. Bebek ağladıkça ve susmadıkça annenin stresi artar, stresi farkeden bebek daha çok ağlar. Anne-baba bu anlarda uçaktaki bazı yolcuların kendilerinden nefret ettiklerini düşünüp bebeği susturmak için ellerinden geleni yaparlar, inanın.

Öte yandan, hiç kimse uçak kalkar kalkmaz koltuğunu sonuna dek arkaya yatıran ve iniş anonsuna dek kaldırmayan kişinin arkasında oturmak istemez, koltukları ayırmak için konulmuş kol dayama yerini yandakinin sahiplenip diğer yandaki yolcuyu kısıtlamasını da istemez. Hatta hiç kimse başkasının kulaklığından yayılan bangır bangır müzik sesini de duymak istemez veya yandaki yolcunun ayakkabılarını çıkarıp ayaklarını öne uzatmasını da istemez. Bu davranışları yapan yolcuların bulunduğu, ağlayan bebeklerin de olduğu (kendi bebeğim dahil) uçaklarda bulundum ve hala bu durumları yaşıyorum!

Üstelik, bebeğin ağlaması, küçük çocuğun yerinde durmaması, çocuğun çocuk gibi davranması kabul edilebilir. Peki ya yukarıdaki davranışları yapan yetişkinlerin düşüncesizlikleri kabul edilebilir mi?

Elbette ‘Bırakın çocuklar diledikleri gibi uçakta koştursun’ demek değil istediğim. Sadece çocukların sessiz ve hareketsiz olması beklenilemez. Bu nedenle biraz hoşgörü göstermeli. Eminim bebeklerini susturmaya çalışan annenin, yargılanmaktan çok ‘seni anlıyorum’ bakışına ihtiyacı var o anda. Eğer bunu bile yapamam diyorsanız, o zaman uçağa binmeden kendinize kulak tıkacı alın. Çünkü benim bir bebek ve bir küçük çocuk ile yapacağım yolculukta size dağıtacak özür notları, kulak tıkaçları ve şekerler için yerim yok el çantamda…

Resim ve haber kaynağı: http://www.today.com/parents/parents-hand-out-goody-bags-apologize-advance-baby-flight-1D80380978

Deniz Sütlü Özgül

ALTERNATİF ANNE YAZARI | İzmir'li bir Çevre Mühendisi. İzmir, İstanbul ve Londra ardından şimdi İsviçre'de yaşayan, hobi olarak seyahat yazarlığı yapmış ve oğlu doğunca GezginAnne.com adlı bloğu sahiplenmiş bir anne. Tren setleri ve legolar bazen zumba, su altı dalışı, kayak, sörf gibi meraklarının önünde engel olsa da seyahatlerin ve yazarlığın pek önüne geçemiyor. Üstelik artık 2 çocuklu!
http://www.gezginanne.com/

4 Yorum Var

Yorum yapmak için tıklayınız

  • Çok ilginç bir polemik. Fikirler bölünüyor olmalı. Umarım çok yorum alır bu yazı.
    Restoranlarda, yolculuklarda sigara içenler gibi çocuklulara özel bölme yapılsa ne düşünürsünüz?
    Yaşlısı var, hastası var, bir de bizim toplumumuzdaki gibi çocuğun bağırıp çağırmasını, koşuşturmasını, ağlamasını normal hatta “sevimli” bulanlar var. Madem küçük çocuğu eğitmeye meyil göstermiyoruz, neden ayrı bölmede rahat rahat koşuşturmasın çocuklar?
    Tabii ikinci opsiyon, çocuklarda erken eğitime başlamanın ve bunun sorumluluğunu, metodunu öğrenmenin (azarlayarak değil) gerekliliğini kabullenirsek, o zaman zaten annelerin kulak tıkayıcı dağıtmasına gerek kalmaz. Sadece kendi çocuklarına bir oyun ya da oyuncak almasını hatırlamasına (ve onu meşgul etme sorumluluğunu üstlenmesine) gerek olur… Isn’t it? 🙂

  • Hiç dert etmem, sadece çok ağlarsa acaba düşünemediğim başka bir sıkıntısı mı var diye düşünürüm. Ömrümüz uçakta geçmiyor sonuçta, hayat bu her yerde herşeyle karşılaşabiliyoruz, bir çocuk ağlamasını mı kaldıramıyoruz. Ya da ayıplayabildiğimiz, söz söyleyebildiğimiz için mi bu kadar ters karşılıyoruz? Tabikide anne olmadan önce belki benimde ters yaklaştığım olmuştur uzun yollarda ama hiçbir zaman dönüpte anneye sustursanız şu çocuğu demedim. Çok rahatsız oluyorsanız bir kulak tıkacı alıverin yahu 🙂

  • Benim uçakla seyahatlerimde daha farklı deneyimlerim oldu. Oğlum iki yaşında ve doğdu doğalı sürekli uçağa biniyor. Özellikle 1 yaş ile 1,5 yaş arası süt desensitizasyon uygulaması nedeniyle her hafta uçağa binmiştik. Tüm yolculuklarımda oğlum hiç ağlamadı, bağırmadı, yandaki yolcuya dahi rahatsızlık vermedi. Sakin olmak, binmeden önce anlatmak, dikkatini dağıtacak şeyler vermek bizde yeterli oldu. Bu saydıklarımın yeterli olmadığı diğer bebeklere ve annelerine de sonsuz saygımız oldu.
    Gelelim benim deneyimlerime. Daha uçağa binmeden havaalanının keyfini çıkaran, gülücükler saçan çocuğuma aynı uçağa binecek bazı yolculardan ” Sen şimdi gül, birazdan ağlamaya başlarsın,susmazsın” gibi ithamlarda bulunanlar, ağlayan diğer bebeği görmeden uçaktan inerken “Demek sendin susmaksızın ağlayan” ya da “İniyoruz gülersin artık ” şeklinde şakayla karışık şikayetlerini belirtenler, oğlumu kucağımda görünce heyecanı sönen, seyahat biterken oğluma çok akıllısın sen diyen orta yaş ve yaşlı bayanlar çok oldu. Bir canlının varlığını,sorunlarını kişisel rahatımızdan daha az seviyor ve daha az saygı duyuyoruz diye düşünüyorum. Böyle olmasa #özgecanaslan bugün hayatta olurdu.

  • Dogurdugumuz cocuk sadece bize ait degil, bu toplumun da bir parcasi. Yasam onlarla surecek. Bu nedenle cocugu olmayan insanlar, sikayet etmek yerine yalniz seyahat eden annelere yardimci olmalidir.