Arkadaşlığın iki dönemi: A.Ö ve A.S.

A.Ö. : Annelikten Önce
A.S. : Annelikten Sonra

Uzun süredir yazmak istiyordum bu konuda. Tanıdıklarımı kırmadan gözlemlerimi nasıl anlatabileceğimi hesaplamak çok zamanımı aldı. Zaten bu konu, hepimizin içinde ukde olmasına rağmen tam da bu sebepten konuşulamıyor: Kimse kimseyi kırmak istemiyor, ama… Hamilelik sırasında içimizde oluşmaya başlayan anne karakteri, eğer biz onu kendi istediğimiz gibi yoğurmazsak, başına buyruk bir yabancı olarak çıkıveriyor karşımıza. Sadece çocuğumuzla olan ilişkimizi değil, eşimizle ve dostlarımızla olan arkadaşlığımızı da bildiği gibi yapıyor. “Annelik tarzımız, yaşam tarzımız” haline geldiğinde değişmek için çok geç oluyor…

Aşağıda bu güne dek tanımış olduğum, sadece isimlerini değiştirerek anlattığım dört farklı annenin portresi var. Bakalım bazıları size de tanıdık geliyor mu?

EZGİ

A.Ö.: Sergilerde, müzelerde, konserlerde sıkça rastladığım, arkadaşlarıyla çıkıp eğlenmeyi seven, yumuşak, sakin, asla sesi yükselmeyen bir kadındı.
A.S.: “Ya erken doğum yaparsam” korkusuyla başlayan, doğumdan sonra yakınlarına günde iki kez telefon edip “şimdi 150cc süt içirdim ama arkadan yaklaşık 45cc’sini kustu, bir daha saat kaçta emzirmeliyim ve sence şu an aç mıdır?” türü sorular soran, çocuğunun üşüyüp üşümediğine bir türlü karar veremediği için sürekli kıyafetlerini değiştiren, çocuk bağırınca “tamam tamam her şey yolunda!” diye kendi de bağıran ürkek bir evham kraliçesine döndü. Oldukça heyecanlı ve hareketli bir kızı var.
ARKADAŞLIK DURUMUM: İlk başlarda onu teskin edebileceğimi düşünerek farklı bakış açıları sunmaya çalıştıysam da, bir süre sonra çareyi arayı biraz açmakta buldum.

YASEMİN

A.Ö.: Dünya tatlısı, zarif, yumuşak ses tonlu, giyimine kuşamına özen gösteren, hoşsohbet ve kolay kolay panik yapmayan bir kadındı.
A.S.: Giyimini kuşamını, kilosunu salıverdi. Bebeği “iyi süt” emsin diye kendini fazla fazla besledi, benimle her görüşmesinde eski kiloma dönmüş olduğumu gördüğünden daha fazla yemem gerektiğini –besinlerin gramlık miktarlarını da belirterek- salık verdi. Yumuşak ses tonunun yerini hızlı konuşan, endişeli bir ses tonu aldı. Kocasına ve annesine direktifler yağdıran, kontrolcü bir kadına dönüştü. Ciddi kıskançlık krizleri yaşayabilen, hiperaktif bir oğlu var.
ARKADAŞLIK DURUMUM: Pek fazla bir arada olma şansımız olmamıştı zaten, ama imrendiğim bir kadındı. Şimdi hiç imrenmiyorum artık!

BERİL

A.Ö.: Hoşsohbet, çok bilgili, sağlığına ve giyimine pek dikkat etmeyen, çok çalışan bir kadındı.
A.S.: Bebeği için sağlığına dikkat ettiği için güzelleşti! Hiçbir ağlamaya, hiçbir krize panikle yaklaşmadı. Çocuğuna, sanki beşinci çocuğuna bakar gibi baktı. Eşiyle dostuyla buluşmalarını aksatmadı, bazen çocuğunu da alıp gitti, bazen anneanneye bıraktı. İlk zamanlar bebeği ile vakit geçirmek adına işini bırakmıştı ama bir süre sonra kendine yeni bir meşgale buldu ve yetişkin hayatına döndü. Kimi arkadaşları onu gizliden gizliye “çocuk öncelikli” olmamakla suçladılarsa da o hiçbir konuda abartılı davranmadı. Oğlu sağlıklı ve kolay sayılan bir çocuk.
ARKADAŞLIK DURUMUM: İlişkimiz eskisinden çok daha derin ve eğlenceli. Onun anneliği nasıl ele aldığını hep hayranlıkla izledim. Ailesinin ve çocuklarının mutluluğunun çok geçerli bir sebebi olduğunu düşünüyorum: Beril’in rahat tavırları.

BEYZA

A.Ö.: İşini çok seven, yaratıcı, zeki ve araştırmacı bir kadındı.
A.S.: İlk yıllarda kitabi bilgiler ışığında çocuğuna çok çok iyi bakmakla birlikte kendini bebeğine çok fazla adadı, çok yordu ve sonunda bunalıma girdi. Bu yıllarda kızı da zor karakterli bir yapıya sahip olduğunu hissettirince işler pek kolay gitmedi. Ancak pedagoglara danışmak ve annenin kendine çeki düzen vermesi işleri kısa süre içinde yoluna koydu. Bugün ikisi de sakin, huzurlu ve mutlu.
ARKADAŞLIK DURUMUM: Zaten çok severdim, halen çok seviyorum. Anneliğin değiştirmeden dönüştürdüğü arkadaşlarımdan birinin Beyza olduğunu düşünüyorum.