Çocuk Çocuk Psikolojisi Psikolog

Eyvah, annem seyahate gidiyor!

Annesiz günlerin sorunsuz geçmesi için uzman psikologdan ipuçları

2,5 yaşındaki kızımdan ilk kez ayrılarak yurt dışında bir konferansa gittim. Tabi ki annenin düzen içinde sürüp giden hayat denkleminden bir anda çıkması ciddi bir dengesizlik ve huysuzluk sebebi oldu. Bizim evde genelde baba seyahate gider ve kızım az da olsa bu duruma alışıktır (babası gitse de çok özleyip çok tepki veriyordu ve dönünce epey çektiriyordu!). Peki böyle dönemleri en az hasarla atlatmak için neler yapmalı? En azından ben neler denedim?

*Hazırlık: 5-7 gün öncesinden (ya da sizin düşündüğünüz uygun bir süre) çocuğunuza yakında kısa bir seyahate gideceğinizi söylemek iyi bir başlangıç. Çok da heyecanlandırmamak gerek tabi. Gün yaklaştıkça bu süreyle ilgili ayrıntılar verebilirsiniz. Örneğin, kreşten alan kişi değişecekse, eve yardımcı birileri gelecekse yavaş yavaş ayrıntıya girilebilir.

*Video çekimi: Eğer çocuğunuza iyi geleceğinizi düşünüyorsanız, ara ara izleyeceği videolar bırakabilirsiniz. Gittiğiniz yerden de video gönderebilirsiniz. (Görüntülü konuşmadan daha etkili olabiliyor, çünkü istediği zaman izleyebilir).

*Dönüş hediyesi: Yaşı uygunsa ve konuşuyorsa gitmeden önce mutlaka ne istediğini sorun ve bununla ilgili birlikte plan yapın. Bu, çocuğunuzun sabretmeyi ve beklemeyi pekiştirmesi için de iyi bir fırsat. Ama, tutamayacağınız sözler vermeyin. Yoksa benim gibi Milan sokaklarında tütü ararken bulabilirsiniz kendinizi. Eşimin zorlu bir Bağdat dönüşü dükkanlara koşup bisiklet almaya çalışması da ayrı bir örnek. Minicik bile olsa dönüş hediyesi önemli.

*Vicdan tavizlerine Hayır!: Kesinlikle kaçınmalı, tabi ki halihazırda buruk olan minik fazla zorlanmamalı, ama anne veya baba göreve/seyahate gitti diye daha bol çikolata, daha fazla televizyon, gereksiz oyuncaklar çocuğun durumu yanlış algılamasına sebep olabilir.

*Gündelik hayatına en yakın düzen: Ebeveynlerinden birinin evde bir süreliğine olmaması özellikle 4 yaş öncesi duygu düzenlemesi daha çok gelişmemiş miniklerde çok huysuzluk yaratabilir. Bu yüzden arada veya bu süreliğine olabiliyorsa, yakınlardan birileri duygu desteğine gelebilir. Ama ev düzeninin normale en yakında seyretmesi düzen delisi minik zihinler için en iyisi.

Bunların dışında, okula gidiyorsa öğretmeni bilgilendirilebilir. Ama en önemlisi annenin de durumu dramatize etmemesi! Bu durum ebeveyn için de, özellikle ilk ayrılık ise, zor elbette. Çünkü bize bağlı olduğu kadar bizim de ona bağlı olduğumuz birinden uzak olmak herkese zordur. Ama geri dönüşümüzün teminatını hissettirerek, doğru kriz ve algı yönetimiyle desteklenen ayrılık dönemleri, çocuğa, yetişkin olunca da özgüvenli bir şekilde, ebeveynlerinden bağımsız hareket edebileceği algısını aşılar.

Sağlıcakla…

*Bu yazı Alternatif Anne’de ilk kez 29 Temmuz 2015’te yayınlanmıştır.

Uzm. Psk. Elçin Gündoğdu Aktürk

1984 doğumluyum. Anneyim, psikoloji mezunuyum, araştırma görevlisiyim, ve hala okuyorum. Kızım-okul-işim-eşim arasında kendime de alanlar yaratmaya çalışıyorum. Yoga yapmak en sevdiğim kendi zamanım. Hem işim hem de ebeveynlik mesaisi ile beraber çocuk yetiştirme meseleleri en önemli ilgi alanım. Sağlıklı, duyarlı, umutlu, sevgi dolu ama bir yandan da hayatın gerçeklerine hazır bireyler yetiştirmek için neler yapmalı diye kafa yoruyorum.
bilgicanne@blogspot.com.tr

1 Yorum Var

Yorum yapmak için tıklayınız