Çocuk Psikolojisi Çocuk Sağlığı Pedagog Psikolog Sağlık

Çocukları cinsel tacizden nasıl koruyabiliriz?

cinsel taciz

Pedagog gözüyle çocuk tacizi

Çocukların cinsel tacize uğramaları, ne yazık ki zannettiğimizden çok daha sık rastlanılan bir durum. Üstelik taciz, sadece sokakta yabancılar tarafından ya da çocuğu uzaktan görüp “tahrik” olan kişilerden gelmiyor. Ne yazık ki en sık olarak çocuğun çok yakınında, tanıdığı, güvendiği ya da anne-babasının tanıyıp güvendiği kişiler çocuğu taciz ediyorlar.

Çocuk, sevgi ile taciz arasındaki farkı bilmiyor!
Özellikle küçük yaşlardaki çocuklar, yakınlarındaki kişilerin kendilerini sevmeleri ile taciz etmeleri arasındaki farkı uzun süre anlayamayabiliyorlar. Bu nedenle çocukların korunmaları çok büyük önem kazanıyor. Evet, koruma değil “korunma”. Peki ama, nasıl?

Anne, küçük çocuğa bile mahremiyet alanı sunmalı!
Öncelikle çocuğun annesinin bile mümkün olan en kısa zamanda çocuğun mahremiyetine özen göstermesini önemli buluyorum. Banyoda, tuvalet temizliğinde özel bölgelerinin sadece kendisine özel olduğunu, buralara ailesi dahil hiç kimsenin dokunamayacağını; Aynı şekilde bedeninin ona ait olduğunu, yine kimsenin bedenine dokunamayacağını erkenden öğretmek gerekiyor.
Bu nedenle;

–          Tuvalet eğitimi süresince  az sayıda kişinin çocuğun bezini değiştirmesi,

–          Tuvalet eğitimi tamamlandıktan sonra mümkün olduğunca özel bölgelerine temizlik için bile olsa sadece kendisinin dokunabileceği hususuna özen gösterilmesi gerekiyor.

Böylece çocuk tehditleri daha kolay hissedebiliyor ve annesini bu tehditlerle ilgili uyarabiliyor.

Mini etek giydiremeyecek miyiz?
Keşke çocuk tacizcileri, çocukları ya da diğer insanları kılık-kıyafetleri yüzünden tahrik edici bulmasalar. Ama maalesef bu böyle olmuyor. Kılık-kıyafetiyle daha fazla dikkat çeken çocuklar, her zaman tacizcilerin de daha fazla dikkatini çekiyorlar ve onların hedefi olabiliyorlar. Bu nedenle  çocukların korunmaları için belli ölçülerde  dikkatli giydirilmelerinin de önemli olduğunu düşünüyorum. Özellikle de kız çocukların fazla feminen, süslü, makyajlı, küçük bir kadın edasıyla dolaştırılmalarının onlar için tehlikeli olduğunu düşünüyorum.

Çocukla doğru iletişim kurmak çok önemli
Bir başka koruma yolu da çocukla iletişimin iyi olması. Çocuklar yaşadıkları şeylerle ilgili eleştirileceklerini, kendilerine kızılacağını düşündüklerinde bunları anne-babalarıyla paylaşmıyorlar. Oysa her ne yaşarsa yaşasın bunu paylaşması ve kendisine hiçbir şekilde kızılmayacağını bilmesi çocuğun herhangi bir tehdit altındayken bunu kolayca paylaşmasına olanak veriyor.

Bu konuda hafif paranoyak olabilirsiniz!
Gördüğüm taciz vakalarından sonra ailelerin etraflarına iyi bakmalarının ve çok çok güvendikleri kişiler dışında çocuklarını kısa süreli de olsa başka insanlara emanet etmemelerinin önemli olduğunu düşünüyorum. Belki paranoyak olmaya özendiriyor olabilirim ama tacizden korunmanın en önemli yollarından biri de bence anne-babanın bu gibi konularda paranoyak olabilmesidir…

Taciz edilen çocuk, kendini suç ortağı zannedebilir!
Bir çocuk babası tarafından taciz ediliyorsa, bu durum bebekliğinden beri devam ediyorsa, ne olacak? Çocuk bunu anlayabilir mi? Anlarsa ne yapacak? Anneye anlatabilir mi? Bu gerçekten zor bir durum! Çünkü bu durumda çocuklar babalarının sevgilerini kaybetmekten korktukları için uzun süre durumu saklayabiliyorlar. Başlangıçta tam olarak ne olduğunu anlamadıkları için ve hayatlarının doğal bir parçası olduğu için bunu babalarının kendilerini sevme biçimi olarak algılayabiliyorlar. Ama biraz büyüdüklerinde yanlış bir şeyler olduğunu, babanın yaptığı şeyleri gizlice yapmaya çalışmasından hep anne yokken yapmasından tedirgin oluyorlar. Bu aşamada da annelerine söylemenin ne kadar uygun olduğunu sorguluyorlar. Çocuk tacizcileri maalesef çocukların da bir şekilde hoşuna gidecek şeyler yaparak çocuğun da bu işin bir parçası olmasına uğraşıyorlar. Bu durumda çocuk kendisini suçlu hissettiği için de susuyor. Ta ki anne bir şeylerden şüphelenene kadar…

pozanti-magduru-ugradigi-tacizi-ve-iskenceyi-anlatti-0507121200_mTaciz mağdurları kendi çocuklarını koruyamıyor
Bir başka önemli konu da çocukluğunda taciz mağduru olan kişilerin kimi zaman kendi çocuklarının tacizlerini fark etmelerinin daha zor olması. Kendisi taciz mağduru olan bir çok anne-baba aslında kendi çocuklarını benzer bir durumdan korumak için fazla hassas olduklarını ama buna rağmen çocuğun başına gelen şeyi fark edemediklerini, buna şaşırdıklarını dile getiriyorlar. Oysa bir şekilde belki bilinç dışı olarak çocuğun başına gelmesi muhtemel şeyleri göremiyorlar. Bu nedenle de bu durumdaki ebeveynlerin daha dikkatli olmaları gerektiğini ve geçmişten getirdikleri travmalar varsa bu konuda profesyonel bir destek almalarının önemli olduğunu düşünüyorum.

 

Uzm.Ped. Belgin Temur

ALTERNATİF ANNE UZMANI | İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Pedagoji Bölümü Mezunudur (1989). İstanbul Ticaret Üniversitesi Uygulamalı Psikoloji Yüksek Lisans programını tamamlamıştır (2002). Mesleğe özel eğitimci olarak başlamış, zihinsel özürlü ve otistik çocuklarla özel eğitim çalışmaları yapmıştır. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ve özel öğrenme bozukluğu konularında araştırmalar yaparak bu konuda deneyim kazanmıştır. Çocuklardaki ruhsal-davranışsal sorunlarla ilgili bireysel çalışmalarının yanı sıra anne-baba danışmanlığı ve anne-baba eğitim grupları yapmaktadır. Öğretmenlerle ve anne-babalarla “çocuklarla etkili iletişim” ve “aile içi etkili iletişim” konusunda grup çalışmalarının liderliğini yapmaktadır. 1999 Marmara depremi sonrasında yürütülen büyük ölçekli bir sosyal proje olan “çocukların ruhsal-davranışsal sorunlarını sınıf içinde tanıma ve uygun sınıf içi müdahale teknikleri” projesinde eğitimci olarak görev yapmıştır. Proje kapsamında Ocak-Şubat 2005’de Project Hope işbirliği ile Boston Çocuk Hastanesi’nde (Children’s Hospital Boston’s National Institute of Mental Health -NIMH- Fogarty International Mental Health and Developmental Disabilities) araştırma eğitim ve kapasite geliştirme programına katılmıştır. Bu projenin devamı olarak kurulan PREP’in (Psikolojik Rehabilitasyon ve Eğitim Programları Derneği’nin kurucu üyesidir) Özel Mavi Aile Danışma Merkezi'nin kurucusu ve yöneticisidir. Klinik çalışmalarının yanı sıra alanda çalışan meslektaşlara çocukluk çağı ruhsal-davranışsal problemlerinin tanı ve sağaltımına yönelik süpervizörlük yapmakta, stajyer öğrencilerin uygulamalı eğitim programlarını hazırlamakta ve yürütmektedir. Değişik basın yayın organlarında çocuk ve ailelerin sorunlarına yönelik yazılar yazmakta ve programlar hazırlamaktadır.

2 Yorum Var

Yorum yapmak için tıklayınız

  • Bu durumda kız çocuklarına (erkek de olabilir tabii) tuvalet temizliğini babanın yaptırması riskli mi? Benim kızım 2 yaşında be her şey için illa babasını istiyor yanında. Banyo, tuvalet temizliği baba tarafından yaptırılırsa başka erkeklerin de yaklaşmasına normal gözüyle bakar mı?

  • Geçen hafta eşimin köyüne gitmiştik. Kasabada bir şeyler yediğimiz dükkandan çıkınca park etmiş arabaya binen ve sanırım aynı yerden çıktığımız bir adam sevmeye çalıştı oğlumu.’ gel bize gidelim’ vs dedi, Kerem omuz kırıp geri çekildi. ‘Gel oynarsınız, bizde de abla var ‘deyince hemen değişti tavrı ve gidecek gibi oldu. Eyvah dedim bizim çocuğu kandırma noktası oyun olacak galiba dedim. Allah hepsini kötü insanlardan korusun.